دسترسی پایدار به ارز برای صنعت دارو مهم‌تر از نرخ ارز است

سالم‌خبر: برای صنعت دارو دسترسی پایدار به ارز مهم‌تر از نرخ ارز است. سال گذشته با وجود تخصیص ارز، به دلیل نیاز بالای نقدینگی و طولانی بودن فرآیندهای تأمین مالی، برنامه‌ریزی تولید شرکت‌ها با اختلال مواجه شد.

به گزارش سالم‌خبر، سعید حجاری، مدیرعامل شرکت شیمی دارویی داروپخش در نشست واکاوی وضعیت نظام دارویی، خروج از بحران در دوران پساجنگ که از سوی بیست‌وششمین دوره سمینار دانشجویان داروسازی ایران IPSS26 برگزار شد، اظهار داشت: سال گذشته ثبت سفارش از سوی صنایع دارویی انجام می‌شد اما از زمان قرار گرفتن در صف تخصیص ارز تا دریافت نظر دستگاه‌های ذی‌ربط، ارسال پرونده به بانک مرکزی، ارجاع به بانک‌ها و در نهایت تأمین ارز، زمان زیادی از دست می‌رفت. همین تأخیرها باعث می‌شد برنامه‌ریزی تولید مختل و بهره‌وری شرکت‌ها کاهش پیدا کند. برای تولیدکننده مهم است که بداند ارزی که روی آن حساب کرده، در زمان مورد نیاز در دسترس خواهد بود.

حجاری همچنین گفت: در سال ۱۴۰۱ و هم‌زمان با اجرای طرح دارویار، نرخ ارز از ۴۲۰۰ تومان به ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومان تغییر کرد. هنوز هم برخی شرکت‌ها نتوانسته‌اند آثار آن دوره را به طور کامل پشت سر بگذارند. برای مثال، شرکت‌هایی بودند که مواد اولیه خود را با ارز ۴۲۰۰ تومانی خریداری کرده بودند اما زمانی که کالا به گمرک رسید، طرح دارویار اجرا شده بود و این شرکت‌ها ناچار شدند مابه‌التفاوت نرخ ارز را به بانک‌ها پرداخت کنند. در نتیجه، هزینه‌های آنها حدود هفت برابر افزایش یافت در حالی که نه نقدینگی شرکت‌ها و نه تسهیلات بانکی متناسب با این افزایش رشد نکرد.

وی اظهار امیدواری کرد: خوشبختانه سازمان غذا و دارو اخیراً در نامه‌ای به شرکت‌ها اعلام کرده است که امکان استفاده از تسهیلات بانکی فراهم خواهد شد، اما با توجه به آزادسازی نرخ‌ها و شرایط موجود، نیاز صنعت به نقدینگی بسیار بالاست و از سوی دیگر، سیاست‌های انقباضی بانک‌ها نیز تأمین منابع مالی را دشوارتر کرده است.

حجاری همچنین تصریح کرد: اگرچه در حوزه تخصیص ارز با محدودیت‌ها و مشکلات متعددی روبه‌رو بودیم، اما شرکت‌ها با اتکا به توانمندی، ظرفیت تولید و تنوع سبد محصولات خود توانستند این شرایط را مدیریت کنند. با این حال، حذف ناگهانی ارز، بخش بزرگی از شرکت‌ها را با بحران نقدینگی روبه‌رو خواهد کرد و ناچار خواهند شد سبد محصولات خود را محدود کرده و فقط بر تولید تعداد کمتری از اقلام تمرکز کنند. ظرفیت تولید در کشور وجود دارد، اما محدودیت منابع مالی اجازه بهره‌برداری کامل از این ظرفیت را نمی‌دهد.

وی افزود: در سال‌های گذشته نیز حتی با وجود تخصیص ارز ترجیحی، قیمت تمام‌شده محصولات همواره با سرعت بیشتری نسبت به اصلاح قیمت‌های مصوب افزایش یافته است. همین فاصله میان هزینه واقعی تولید و قیمت‌های مصوب، فشار سنگینی بر صنعت دارو وارد کرده است.

حجازی همچنین گفت: در شرایط جنگی، بوروکراسی اداری باید به حداقل برسد. علاوه بر سازمان غذا و دارو، دستگاه‌هایی مانند وزارت صنعت، معدن و تجارت و گمرک نیز باید متناسب با شرایط کشور، هماهنگی بیشتری داشته باشند و فرآیندها را با سرعت بیشتری پیش ببرند.

وی افزود: هماهنگی میان دستگاه‌های تصمیم‌گیر یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. همه حلقه‌های زنجیره تأمین دارو، از تولیدکنندگان مواد اولیه تا داروخانه‌ها، علاوه بر اینکه بنگاه اقتصادی هستند، مسئولیت حفظ امنیت سلامت مردم را نیز بر عهده دارند. به همین دلیل انتظار می‌رود حاکمیت با مدیریت منسجم‌تر و هماهنگی بیشتر میان دستگاه‌های مرتبط، برای کالای راهبردی دارو اولویت ویژه‌ای قائل شود.